எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Monday, February 12, 2018

சின்னச் சின்னப் பிரச்னைகள்!

என்னென்னவோ எழுதணும்னு நினைப்பு. ஆனாலும் ஒரு வாரமாகச் சும்மா இணைய உலாவோடு சரி! எதுவும் எழுதணும்னு தோணவில்லை. தினம் தினம் இன்னிக்கு எப்படியாவது எழுதிடணும்னு நினைப்பேன். ஆனால் எதுவும் எழுதாமல் மாலை ஐந்தரைக்கே கணினியை மூடிடுவேன். இன்னிக்குத் திறந்திருப்பதே சுண்டெலியைச் சரி செய்ய மருத்துவர் வந்திருந்தார். அதனால் திறந்து வைச்சிருக்கேன். கணினியிலே எந்தப் பிரச்னையும் இல்லை. மவுஸ் தான் கீழே விழுந்ததில் வீணாகி விட்டது என்பதோடு பாட்டரிக்கும் தலையில் வீக்கம்! :) சரினு பழைய மடிக்கணினியில் சுண்டெலியை இதில் போட முடியலையேனு கேட்டேன். ஹிஹிஹி! அது லாகிடெக்! இது டெல்! அதனால் ஒத்துக்கலை. (ஆரம்பத்தில் இருந்தே)  கடைசியில் பார்த்தால் ரிசீவர் தான் பிரச்னை! நான் இந்தப் புதுக்கணினியில் இருந்த ரிசீவர் எல்லா மவுஸுக்கும் பொருந்தும்னு நினைச்சேன். ஆனால் லாகிடெக் ரிசீவர் தான் லாகிடெக் சுண்டெலிக்குச் சேருமாம். ரிசீவரை மாத்தினதும் புதுக் கணினியில் வேலை செய்ய முடிகிறது. சின்னப் பிரச்னை! ஆனால் மாசக்கணக்காகத் தடங்கிப் போய் இருந்தது. இப்போதைக்குப் புதுசாச் சுண்டெலி வாங்க வேண்டாம்.

எல்லோரும் பட்டுக்குஞ்சுலு யாருனு பேசிட்டு இருக்காங்க. ஹிஹிஹி! சொல்ல மாட்டேனே!

அப்புறமா இன்னொரு விஷயம் இன்னிக்குக் கீரை வடை செய்தேன். நெ.த.வை நினைத்துக் கொண்டேன். நல்ல மொறு மொறு!


நெ.த. நினைப்பு வந்தாலும் படம் அரைப்பதற்கு முன்னர் எடுக்கலை. வேறே வேலை இருந்ததால் அதைப் பார்த்துக் கொண்டே வடைக்கு அரைச்சு எடுத்துட்டேன். கீரையைக் கலந்தப்புறமாத் தான் படம் எடுத்தேன். அது மேலே!


எண்ணெயில் வேகும் வடைகள்! மொறு மொறு நெ.த.! தொட்டுக்க ரங்க்ஸுக்குப் பிடிச்ச தேங்காய்ச் சட்னி! எனக்கு எதுவுமே வேண்டாம். அப்படியே சாப்பிடுவேன். கற்பகாம்பாள் மெஸ்ஸிலே பண்ணின மாதிரி சாம்பார் எனில் ஓகே! :)



 கொஞ்சம் ஷேக் ஆயிடுச்சோ! அடுப்பில் பாலை வைச்சிருந்ததால் அங்கே ஒரு கண்! இங்கே ஒரு கண்! அதான்! :) 



இது கொஞ்சம் பரவாயில்லையோ? இதோடு சேர்த்து இன்னும் இரண்டு, மூன்று சமையல் குறிப்புகள் உள்ளன. ஶ்ரீராமிடம் கேட்டதுக்கு நீண்ண்ண்ண்ண்ண்ண்ண்ண்ண்ண்ண்ண்ண்ண்ட வரிசை என்பதால் மார்ச் மாதம் வரும்னு சொல்றார். அதான் அனுப்பலாமா வேண்டாமானு யோசனை! என்ன சொல்றீங்க? எப்படியோ இன்னிக்கு எ.பி.க்குப் போட்டியா கீரை வடை போட்டாச்சு! என்ன செய்முறையா? ஹை! முன்னேயே அதிரா போட்டப்போ சொல்ல மாட்டேன்னு சொல்லி இருந்தேனே! அதனாலே சொல்ல மாட்டேனே!

Saturday, February 10, 2018

ஒரு சாமானியர் பிரதமர் ஆனால் எதிர்கொள்ள வேண்டியவை! :(

Image may contain: 1 person, text

இது பிரதமரின் அலுவலகத்தில் இருந்து வந்திருக்கும் ஒரு ட்வீட். இதைப் பிரதமரின் சார்பில் அவர் அலுவலக ஊழியர் ஒருவர் கொடுத்திருக்கிறார். இதைக் கேலி செய்து நேற்று முகநூலில் சில இளைஞர்கள் பிரதமரைத் தரக்குறைவாகப் பேசிக் கொண்டு இருந்தார்கள். மேலும் அவரின் ஆங்கில உச்சரிப்பையும் கேலி செய்தார்கள். சாதாரண அரசுப் பள்ளியில் படிச்ச நாங்களே நல்லா ஆங்கிலம் பேசறோம். இவரால் முடியலையே என்று அவர்கள் கிண்டல்! ஏனெனில் பிரதமர் ஒரு டீக்கடைக்காரர் அல்லவா?  அதான் அவர்களின் முக்கியக் கருத்தே!  எல்லோருமே அந்த இளைஞர்களைப் போல திறமையானவர்களாக இருக்க முடியாதே!

எனக்குத் தெரிந்து வட மாநிலங்களில் ரிசர்வ் என்பதை "ரிஜர்வ்" என்றே சொல்லுவார்கள்.  "நெசஸரி" என்பதை "நெஜஜரி" என்பார்கள். "மெஷர்" என்பதையும் "மெஜர்" என்பார்கள்.  ஆரம்பத்தில் எங்களுக்கும் சிரிப்பு வந்தாலும் எல்லோருடைய உச்சரிப்புமே அப்படியே இருக்க இதான் அவர்களின் உச்சரிப்பு, பொதுவானது என்பதைப் புரிந்து கொண்டேன். மேலும் பிரதமருக்குக் கல்லூரிக்குச்  சென்று படித்திருக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்திருக்காது. அதோடு இல்லாமல் பொதுவாகவே ராஜஸ்தான், குஜராத், உ.பி. ம.பி. பிஹார் இங்கெல்லாம் இப்படியே உச்சரிப்பதால் அது தான் சரியானது என்னும் எண்ணம் இருக்கலாம். வட மாநில மக்கள் சொல்லுவது மதராஸிகளின் ஆங்கில உச்சரிப்பு ஆங்கிலேயர் போலவே இருக்கும் என்பது தான்.  அவங்க உச்சரிப்பு சரியில்லை தான். ஆனால் அதற்காக ஒருவரை எவ்வளவு கீழ்த்தரமாகக் கேலி செய்வது? அதுவும் ஓர் நாட்டின் பிரதமரை! ஏனெனில் அவர் ஒரு டீக்கடைக்காரர்! அதான் இங்கே முக்கியம்.

வட மாநிலங்களின் உச்சரிப்பே அப்படித் தான். இவர் மட்டுமல்ல. ஆக நீங்க கேலி, கிண்டல் செய்வதெனில் வட மாநில மக்கள் மொத்தப்பேரையும் செய்ய வேண்டும். இதிலே சில பணக்காரர்கள், அரசியல் தலைவர்களின் பிள்ளைகள் போன்றோர் அமெரிக்காவிலும், இங்கிலாந்திலும், இந்தியாவின்  டூன் ஸ்கூலிலும் மற்ற பிரபல கான்வென்ட்களிலும் படித்த தலைவர்கள் இருக்கலாம். அவர்கள் உச்சரிப்பு ஆங்கிலேயர் போலவோ அமெரிக்கர் போலவோ இருக்கலாம். மோதி மாதிரி டீக்கடைக்காரர்கள், சாமானியர்கள் உச்சரிப்பு இது தான்.

ரிசர்வேஷன் செய்யப் போனால் வட மாநிலங்களில் கவுன்டரில் உள்ளவர் கூட ரிஜர்வேஸன் என்றே கூறுவார்! சென்னையில் மக்கள் பள்ளியை இஸ்கூலு என்பார்கள். பல்லியை Ba(ப)ல்லி என்றும், குடிசையை Gu(கு)டிசை என்றும் சொல்லுவார்கள். நாங்கள் இதை எல்லாம் கேலி செய்வதில்லை. ஏனெனில் அவங்க பார்வையில் நாம் தப்பாக உச்சரிப்பவர் ஆக இருப்போம் என்னும் எண்ணம் எங்களிடம் உண்டு!

எத்தனை தரம் நீங்க கேலி பண்ணினாலும் அப்படித் தான் பேசுவார்கள். இன்னும் எத்தனையோ உதாரணங்கள் உண்டு. அவங்க குஜராத்தி உச்சரிப்பையும், ஹிந்தி உச்சரிப்பையும் அவங்க போல நீங்க பேசலாம். ஆனால் அவங்கல்லாம் உங்களைப் போல் திறமையானவர்கள் அல்ல! வெகு சாமானிய மக்கள்! :) சுமார் 20,25 வருட வட மாநில வாழ்க்கையில் மக்களுடன் பழகியதில் சாமானியர்கள் என்பது நன்கு புரிந்தது.

ஆக்கபூர்வமாகப் பிரதமர்  நாட்டுக்கு என்ன செய்தார் என்பதைச் சிந்திக்காமல் இம்மாதிரி அவருடைய நடை, உடை, பாவனை, பேச்சு, உச்சரிப்பு போன்றவை விமரிசனத்துக்கு உள்ளாவது அநேகமாக இந்தப் பிரதமரிடம் மட்டும் தான். ஏனெனில் இவர் சாமானியர். கீழே இருந்து மேலே படிப்படியாக முன்னேறியவர். நாம் வாய் தான் கிழியப் பேசுவோம். தலித்துகளையும், மற்ற பிற்பட்ட வகுப்பினரையும் முன்னேற்ற வேண்டும் என்று. ஆனால் அவர்களில் ஒருத்தர் முன்னேற்றம் கண்டு தலைவராக வந்துவிட்டால் நம்மால் பொறுக்க முடியவில்லை பாருங்கள். நாலு வருஷமாக எவ்வளவு பேசுகிறோம். இதுவே வேறே காங்கிரஸ், கம்யூனிஸ்ட், மற்ற எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் எனில் பேசுவோமா! அடக்கிக் கொண்டு வாய் மூடிக் கொண்டு இருப்போம். நாம் அப்படியே பழகி விட்டோம்.


தவறாக இருக்கும் என்றாலும் தைரியமாக அதைப் பதிவிட்ட திரு மோதியைப் பாராட்டுகிறேன். ஜப்பானியர்கள் ஆங்கிலம் பேசலைனா, நாம் அதைப் பாராட்டுவோம். புகழ்வோம். ஆனால் நம்மில் ஒருவர் பேசத் தெரியாமல் தப்பாகப் பேசினால் கிண்டல், கேலி, நையாண்டி இன்னும் எவ்வளவு மட்டமாகக் கீழ்த்தரமாகப் பேச முடியுமோ அவ்வளவும் பேசுவோம்.

இதுக்கு பதில் சொன்ன அந்த இளைஞர் சொல்கிறார்: "நான் சாதாரண கவர்மெண்ட் ஸ்கூல்ல படிச்ச ஆள்.. என்னால சரியா சொல்ல முடிகிற உச்சரிப்பை அவங்க ஏன் சொல்ல முடியல ?"// தமிழிலே இங்கே எல்லோரும் சரியான உச்சரிப்பைத் தான் காட்டுகிறார்களா? அமைச்சர்கள் உட்ப்ட? முதல்லே தமிழ் பேசுபவர்களைத் திருத்துங்க! அப்புறமா வடநாட்டுக்குப் போகலாம். அங்கே சொல்லிக் கொடுப்பதே ரிஜர்வேஸன் என்று தான்! ஆசிரியர்களின் உச்சரிப்பே அப்படித் தான் இருக்கும். எங்களைப் போன்ற தென்னிந்தியர்கள் வேணுமானால் குழந்தைகளைத் திருத்துவோம். ஆனால் அங்கே அது தான் அவங்க உச்சரிப்பு. டெக்னிக் என்பதை தக்னிகி என்பார்கள். இப்படி எத்தனையோ இருக்கு! ஒட்டுமொத்த மக்களின் உச்சரிப்பே ரிஜர்வ் என்றே இருக்கையில் எத்தனை பேரைத் திருத்துவீங்க? இங்கேயும் சிலருக்கு ஷ, ஸ, ஹ வராது. உச்சரிப்பில் மாறுபாடு இருக்கத் தான் செய்யும். குறை சொல்லாமல் அவங்க சொல்வதைப் புரிஞ்சுக்கணும்.  எல்லாருமே அந்த இளைஞரைப் போல கெட்டிக்காரர்களாக இருக்க முடியுமா என்ன?

மேலும் அவர் சொன்னது! "இது பி எம் ஆபிஸில் இருந்து போட்ட பதிவு . ஆங்கிலம் தெரியாதவர் எல்லாம் அங்கே இருந்தால் அந்த ட்வீட்டை படிக்கிறவங்களுக்கு எது சரினு தெரியும் ?" // தெரியுது இல்லையா? இது பிரதமரே நேரடியாகப் போட்டது இல்லை என்பது? யாரோ செய்த தவறுக்கு அவரை ஏன் பொறுப்பாக்கறீங்க? 70 வருஷமாக் காங்கிரஸ் செய்யாதவற்றை எல்லாம் நான்கே வருடங்களில் அவர் செய்யலைனு கேலி செய்யறமாதிரி? ஒவ்வொன்றையும் அவர் நேரடியாகப் பார்த்துக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தால் அப்புறமா அவருக்கு வேறே வேலையே இல்லையா? இதுக்கு அந்தத் துறை சார்ந்தவர்களுக்கோ அல்லது அந்த ட்வீட்டிலேயோ பதில் சொல்லி இருந்தால் சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகள் கண்டு கொண்டு திருத்தி இருப்பார்கள். அதை விடுத்துப் பிரதமரின் நடை, உடை, பாவனை, பேச்சுக்கள் என எல்லாவற்றையும் கேலி செய்வது தேவையே இல்லாதது.


இங்கேயும் ஆங்கிலத்தைத் தவறாகப் பேசும், எழுதும் அரசு அதிகாரிகள்/அமைச்சர்கள் உள்ளனர்! இன்னும் சொல்லப் போனால் தொலைக்காட்சி சானல்களில் வரும் சூடான செய்திகளின் தலைப்புக்களில் எவ்வளவு எழுத்துப் பிழைகள், பொருட்பிழைகள்! அதை எல்லாம் யார் கண்டிக்கின்றனர்? ஆங்கிலம் கலக்காமல் எந்தத் தொகுப்பாளர்/தொகுப்பாளினி பேசுகிறார்கள்?


ஆனால் அந்நிய மொழி ஒன்றை இந்திக்காரர் தமிழ்காரர் இருவரும் கையாளும் விதமே முக்கியம்// லட்சக்கணக்கான மக்களை அதுவும்    ஐந்து, ஆறு மாநில இந்தி பேசும் மக்களை நீங்கள் முயன்றால் திருத்துங்கள். புரிந்து கொள்பவர்கள் புரிந்து கொண்டு தான் இருக்கின்றனர். நாம் ஹிந்தியை அதே போல் தவறாக உச்சரிப்பதை அவர்களும் கேலி செய்யலாமே! ஆனால் நீங்க எல்லாம் தான் ஹிந்தியே கற்றுக்கொள்ள மாட்டீர்கள்! ஆங்கிலம், ஃப்ரெஞ்சு, ஜெர்மன்போன்ற தமிழ்நாட்டு மொழிகளில் வல்லுநர்கள்! :))))) கூடியவரை தனி மனிதத் தாக்குதல்களைத் தவிர்த்து நிர்வாக ரீதியாகவோ, அரசியல் ரீதியாகவோ பிரதமர் செய்யும்/செய்த தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டலாமே!

Thursday, February 08, 2018

என்ன நடக்கிறது? :(

திருச்செந்தூர்க் கோயிலின் மண்டபம் இடிந்து விழுந்தது. அதைத் தொடர்ந்து ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரில் ஆண்டாளம்மா நன்றாக வாங்கிக் கட்டிக் கொண்டார். தொடர்ந்து விஜயேந்திரர் மாட்டிக் கொண்டார். அதன் பின்னர் மதுரைக் கோயில் பற்றி எரிந்தது! அந்த வேதனையே இன்னும் அகலாமல் இருக்கும்போது திருவாலங்காடு வடாரண்யேஸ்வரர் கோயில் ஸ்தல விருக்ஷம் பற்றி எரிகிறது என்று செய்தி!


மொத்தத்தில் நடப்பவை எதுவும் நல்லதுக்கல்ல. மீனாக்ஷியைப் போய்ப் பார்த்தே நாட்கள் ஆகி விட்டன. போகணும்னு இருந்தோம். அதுக்குள்ளே கோயிலில் தீ என்னும் செய்தியைக் கேட்டதும் எந்த முகத்தோடு அந்தப் பழைய இடங்களை எல்லாம் பார்க்க மனசு வரும்னு தோணுது! மதுரைக்குப் போகவே மனசு வராது போல இருக்கு! அதிலும் மீனாக்ஷியைப்    பார்க்கவே மனசுக்குக் கஷ்டமா இருக்கும் போல! ஏற்கெனவே வீர வசந்தராயர் மண்டபமும், பசுபதிராயர் மண்டபமும் இடிந்து விழுந்து விட்டதாகச் சொல்கின்றனர்.

நெருப்புத் தோன்றிய உடனே ஏன் யாரும் அதை அணைக்க முயற்சி செய்யவில்லை? இந்த அளவுக்கு நெருப்புக் கொடூரமாகப் பற்றிக்கொள்ளும்வரை எல்லோரும் ஏன் பேசாமல் இருந்தார்கள்? இதிலே அறநிலையத் துறையின் பொறுப்பு என்ன? அவங்க ஏன் வாயே திறக்கலை? நெருப்புப் பற்றிக் கொண்டது எதனால்? இவ்வளவு மோசமான பாதிப்பு இருந்தும் அரசு ஏன் மௌனமாக இருக்கிறது? ஒண்ணும் புரியலை! அறநிலையத் துறை அமைச்சர் ஏன் இன்னும் வந்து பார்க்கலை? அடுத்தடுத்துக் கோயில்களுக்குக் கேடு நடந்து வருவது நல்லதல்ல! ஆனால் நாம் கையாலாகாமல் உட்கார்ந்து புலம்புவதைத் தவிர வேறே ஏதும் செய்ய முடியலை! :(

Tuesday, February 06, 2018

கலியுக வரதராஜப் பெருமாள் கோயில்! தொடர்ச்சி!

மூலவருக்கு அறங்காவலர் முன்னிலையில் வழிபாடுகள் முடித்துக் கற்பூரம் காட்டி அவருக்குப் பரிவட்டம் கட்டிப் பின்னர் உற்சவருக்கு வந்தார்கள். அந்த ஊர் வழக்கம் எப்படி எனில் அர்ச்சனையோ, அபிஷேஹமோ, சிறப்பு வழிபாடோ மூலவருக்கு மட்டுமின்றி உற்சவருக்கும் சேர்த்தே செய்ய வேண்டுமாம். எங்களுக்கு அது தெரியாது. மூலவர் வெறும் கம்பத்திலேயே குடி கொண்டிருக்கிறார். ஆஞ்சநேயர் தாங்குவதாகச் சொல்கின்றனர். ஆனாலும் ஆஞ்சநேயர் உருவம் தெரியவில்லை! மூலவர் கம்பத்தில் இருப்பதால் தாயாருக்குத் தனி சந்நிதி கிடையாது. தாயாரும் கம்பத்தில் பெருமாளுடன் இருப்பதாக ஐதீகம். கோவிலில் தசாவதார சந்நிதியில் தசாவதாரங்களும் சிற்ப வடிவில் உள்ளன. கோயிலே சிற்ப வேலைப்பாடுகள் நிறைந்து காணப்பட்டாலும் படம் எடுக்க முடியவில்லை. ஏற்கெனவே எங்களை விரோத பாவத்துடன் எல்லோரும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கப் படத்தை வேறே எடுத்து அர்ச்சனையே செய்ய முடியாமல் போயிடுமோனு பயமா இருந்தது.

இந்தக் கோயிலில் கால்நடைகள், பயிர்கள் போன்றவை செழிப்பாக இருக்கத் தனியான பிரார்த்தனை செய்து கொள்கின்றனர். கோயிலைச் சுற்றிலும் பெரிய பெரிய கொள் கலன்களும், தானியக் கிடங்குகளும் இருக்கின்றன. பக்தர்கள் செலுத்தும் காணிக்கைகள் அதில் சேர்க்கப்பட்டு உரிய நேரத்தில் நிவேதனமாகச் செய்யப்படுகிறது. கால்நடைகளின் நோய் தீரவும் ஆடோ, மாடோ கன்று ஈன்றால் முதல் ஈற்றுக் கன்றைக் கோயிலுக்குக் காணிக்கையாகவும் கொடுக்கிறார்கள். இந்தக் கோயிலில் வைகுண்ட ஏகாதசிக்கு சொர்க்க வாசல் திறப்பு இல்லை. மாறாக உற்சவர் கலியுக வரதராஜப் பெருமாளே புறப்பாடு கண்டருளுகிறார்.  உற்சவர் ஶ்ரீதேவி, பூதேவி சமேதராகக் காட்சி அளிக்கிறார்.

இந்தக் கோயிலின் தலவரலாறு வருமாறு: அரியலூருக்கு அருகில் உள்ள சிதளவாடியில் கோபாலன் என்னும் வன்னியருக்கு மங்கான் என்னும் பெயருள்ள மகன் ஒருவர் இருந்தார். இவர் ஆடு, மாடுகளை மேய்த்து வந்தார்.  அவர் மந்தையில் கருவுற்ற பசு ஒன்று நிறை மாதத்தில் கன்றை ஈனும் தருவாயில் திடீரெனக் காணாமல் போக மனம் வருந்திய மங்கான் பசுவைத் தேடி அலைந்தார். இரண்டு நாட்கள் சென்ற பின்னர் மூன்றாம் நாள் இரவு அவர் கனவில் காணாமல் போன பசு மேற்கே உள்ள காட்டில் மகாலிங்க மரத்துக்கும் ஆலமரத்துக்கும் இடையே சங்கு இலைப்புதர் அருகே உள்ளதாகவும், காலையில் சென்று பசுவோடு கன்றையும் கொண்டு செல்லலாம் என்றும் இறைவனால் கூறப்பட்டது.  காலையில் பசுவைத் தேடி அங்கே சென்றதும் பசு அவரைக் கண்டதுமே "அம்மா" என்று அலறியபடி ஓடி வந்தது. கூடவே அதன் கன்றும் வந்தது. பசு இருந்த இடத்தினருகே ஓர் நீண்ட கல் கம்பம் சாய்ந்து கிடந்ததைக் கண்டார் மங்கான். பசு அந்தக் கம்பத்தின் மீது பாலைச் சொரிந்து இருந்தது.

அந்தக் கம்பத்தைத் தொட்டு வணங்கிய மங்கானும் அவருடன் சென்றவர்களும் வீடு திரும்பினர். ஏழாம் நாள் இரவு மீண்டும் மங்கானின் கனவில், " பொய்ப் பொருளாம் பசுவை அழைத்துச் சென்று மெய்ப்பொருளான என்னைக் கைவிட்டாயே! பேதையே! எத்தனையோ ஆயிரம் பேர் காத்துக் கிடந்தாலும் கிடைக்காத ஓர் தரிசனம் உனக்குக் கிடைத்துள்ளது.  அறியாமையால் நீ என்னை விட்டுச் சென்று விட்டாய். எனக்கும் உன் முன்னோர்களுக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு. இதே சீதளவாடியில் வாழ்ந்து கொண்டு என்னை வணங்கி வந்த உன் முன்னோர் எனக்குக் கோயில் எழுப்பும்போது கல் கம்பம் கொண்டு வந்தனர்.  வண்டியில் என்னை ஏற்றி வரும்போது அச்சு முறிந்து அங்கேயே நான் விழுந்து விட்டேன். என்னை எடுக்க முடியாமல் அங்கேயே விட்டுச் சென்றார்கள். அந்தக் கம்பத்தில் தான் நான் குடி இருக்கிறேன். என்னை நிலை நாட்டுவது உன்னுடைய உரிமை!" என்று இறைவன் கூறினார்.

மேலும் தொடர்ந்து, "இந்தக் கம்பத்தை நிலை நிறுத்தி நீ தொடர்ந்து என்னை வழிபடவே உன் பசுவை மறைத்து வைத்தேன். இந்தக் கலியுகத்தில் மக்கள் படும் பெரும் துன்பத்தையும், துயரத்தையும் தீர்க்கவே நான் தோன்றினேன். உன்னுடைய குலதெய்வமாக இருந்து உன்னை வழிநடத்தவும் தோன்றினேன். என் பெயர் கலியுக வரதராஜப் பெருமாள்!" எனக் கூறி மறைந்தார். அந்த இடத்தில் தான் மங்கான் கோயில் கட்டி வழிபட ஆரம்பித்து இப்போது அவர் சந்ததிகள் வழிபட்டு வருவதாகச் சொல்கின்றனர். இந்த ஊரின் பெயர் இப்போது கல்லங்குறிச்சி என அழைக்கப்படுகிறது.

சித்திரை மாதம் தமிழ் வருடப்பிறப்பு, அக்ஷய திரிதியை, வைகாசி விசாகம் போன்ற நாட்களில் வெள்ளி கருட வாகனத்தில் பெருமாள் (உற்சவர்) எழுந்தருளுகிறார். இதைத் தவிரவும் ஆடி பதினெட்டு, கோகுலாஷ்டமி, விநாயக சதுர்த்தி, புரட்டாசி சனிக்கிழமை, நவராத்திரி, விஜயதசமி,  திருக்கார்த்திகை, மார்கழி மாத பூஜைகள், அனுமன் ஜயந்தி, போன்ற நாட்களிலும் திருவிழாக்கள் நடைபெறுகின்றன. ஶ்ரீராமநவமிக்கு உற்சவர், தாயாருக்கும், ஆஞ்சநேயருக்கும் சேர்த்து இரண்டு தேர்கள் இழுத்துத் தேர்த்திருவிழாக் கொண்டாடுகின்றனர். பங்குனி உத்திரமும் இங்கே சிறப்பாகக் கொண்டாடப் படுகிறது.      

Sunday, February 04, 2018

ஹை கோபியின் திடீர் மறைவு!



சென்ற ஞாயிறு அன்று ஹை கோபி என்னும் பெயரில் நான் அறிந்திருந்த வல்லுநரான தகடூர் கோபி, அதியமான் கோபி என்றெல்லாம் பெயர்களில் வழங்கப்பட்டவர் தூக்கத்திலேயே தன் கடைசி மூச்சை விட்டிருக்கிறார். ஹைதராபாதில் என்று சிலரும் இல்லை சொந்த ஊரில் என்று சிலரும் சொன்னாலும் மறைந்தது என்னமோ நிச்சயம் தான்.  நான் இன்று வரை அவரை நேரில் பார்த்ததில்லை!

2005 ஆம் ஆண்டில் நான் எழுத வந்த புதுசில் முதலில் அவருடைய  மொழி மாற்றி மூலம் தான் தமிழை எழுத  முயன்றேன். அங்கே மொழி மாற்றி வந்ததைக் காப்பி, பேஸ்ட் பண்ண வேண்டும் என்று தெரியாமல் முழித்துக் கொண்டு இருந்தேன். அப்புறமாத் தான் அவருடைய மெயில் ஐடி கிடைத்ததும் அவரைத் தொடர்பு கொண்டேன். கூகிள் சாட்டிலேயே வந்து சொல்லிக் கொடுத்தார். நேரில் பார்த்ததில்லை.  பின்னர் தான் இ கலப்பை பழக்கம் ஆனதும் ஆசான் ஜீவ்ஸ் ஐயப்பன் கையைப் பிடித்து எழுத வைத்ததும் நடந்தது.

1. தகடூர் தமிழ் மாற்றி
2. உமர் பன்மொழி மாற்றி
3. அதியமான் எழுத்துரு மாற்றி
4. அதியன் பயர்பாக்ஸ் மீட்சி
5. தமிழ் விசைப்பலகை

இவை அனைத்தும் இவரால் தமிழ்க்கணினிக்கு வழங்கப்பட்டவையாகும்.

அதற்கு முன்னர் ஹை கோபியின் மொழி மாற்றியே உதவி வந்தது. சரியாக அடிக்கத் தெரியாமல், காப்பி, பேஸ்ட் பண்ணத் தெரியாமல் இருந்தபோதெல்லாம் வந்து உதவி இருக்கிறார். 42 வயதே ஆன ஹை கோபியின் மரணத்துக்கு வேலையில் இருந்த அழுத்தமே காரணம் என்று கூறுகின்றனர். இது இன்றைய இளைய தலைமுறைக்கு ஒரு பாடமாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.  எத்தனை வேலைகள் இருந்தாலும் ஒரு நாளைக்குக் குறைந்த பட்சமாக அரைமணி நேரம் குடும்பத்துடன் செலவிடுங்கள். திருமணம் ஆனவராக இருந்தால் மனைவி, குழந்தைகளின் ஆசைகளுக்கும் விருப்பங்களுக்கும் செவி சாயுங்கள். தாய், தந்தை இருந்தால் அவர்களுக்காகவும் அரை மணி நேரம் செலவிடுங்கள்.

எந்நேரமும் வேலை, வேலை என வேலையில் மூழ்கி இருக்காமல் கொஞ்சம் ஓய்வும் பொழுது போக்கும் தேவை என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். வெளிப்படையாக எந்த வியாதியும் தெரியாமல் இருந்து வந்த தகடூர் கோபி என்னும் ஹை கோபிக்கு உள்ளூர இருதயப் பிரச்னை இருந்து தூக்கத்திலேயே கடுமையான மாரடைப்பு ஏற்பட்டு இறந்திருக்கிறார். அவர் குடும்பத்தின் துன்பத்தையும் அவரை இழந்து வாடும் குடும்பத்தினரையும் நினைவு கூர்ந்தால் இனி நீங்கள் வாழ வேண்டிய வாழ்க்கையில் கூடியவரை எதையும் இழக்காமல் வாழ்வீர்கள் என நம்புகிறேன்.

தகடூர் கோபியின் ஆன்மா நற்கதி அடையப் பிரார்த்திக்கிறேன். சென்ற வாரமே இறந்து போன தகடூர் கோபிக்குத் தாமதமாக அஞ்சலி செலுத்த வேண்டியதற்கு மன்னிப்பும் கோருகிறேன். அடுத்தடுத்து ஏதேதோ பிரச்னைகள்! எழுத முடியவில்லை. முக்கியமாய் அவரைக் குறித்த மேலதிகத் தகவல்கள் கிடைக்கவில்லை. இப்போதும் கிடைக்கவில்லை! என்றாலும் பத்து வருடங்களுக்கு முன்னர் என்றோ ஓர் நாள் என்னுடன் கூகிள் சாட்டில் அவர் பேசியது அவருக்கு நினைவில் இருந்ததோ இல்லையோ எனக்கு இருக்கிறது.  தமிழும், தமிழ் எழுதுபவர்களும் உள்ளவரை தகடூர் கோபியின் பெயர் நிலைத்து நிற்கும்.  என்றென்றும் தமிழுக்கு அவர் செய்த தொண்டு அளப்பரியதாகும். 

Saturday, February 03, 2018

எங்கே போனேன்? இதோ இங்கே தான்!

kaliyaperumal_temple

படத்துக்கு நன்றி. கூகிளார் வாயிலாக Temples of Tamilnadu!

பல பிரார்த்தனைகள் நிறைவேற்ற வேண்டும். அவற்றில் ஒன்று அரியலூருக்கு அருகே கல்லங்குறிச்சி என்னும் ஊரில் உள்ள கலியுக வரதராஜப் பெருமாளுக்குச் செய்ய வேண்டிய பிரார்த்தனையும் ஆகும். 2016 ஆம் ஆண்டிலேயே போயிருக்கணும். அப்போப் போக முடியாமல் ஏதேதோ தடங்கல்கள். அதை இப்போ முடிக்கணும்னு நினைச்சோம். ஆகவே அரியலூரில் இருந்து ஆறுகிலோ மீட்டரில் கல்லங்குறிச்சியில் உள்ள கலிய பெருமாள் கோயிலுக்குச் சென்றோம்.   முந்தாநாள் திடீர்ப் பயணமாகக் கலியுக வரதராஜப் பெருமாள் கோயில் எனப்படும் கலியபெருமாள் கோயிலுக்கும், பின்னர் அங்கிருந்து சிதம்பரமும் சென்று வந்தோம். திரும்பும் வழியில் கடலூர் சென்று தம்பி வாசுதேவனைப் பார்த்துவிட்டு வந்தோம். சமீபத்தில் தான் அறுவை சிகிச்சை முடிந்து வந்திருக்கிறார். அறுவை சிகிச்சை சமயத்தில் போக முடியவில்லை. எப்படியும் கடலூர் வந்ததும் போகணும்னு தான் இருந்தோம். அது இப்போத் தான் நேரம் கிடைச்சது.

காலை ஆறு மணிக்கே கிளம்பினோம். இப்போவும் ஃபாஸ்ட் ட்ராக் தான்! வரதராஜப் பெருமாள் கோயிலுக்கு ஏழு, ஏழரை மணிக்கெல்லாம் போயிட்டோம்.  ஆனால் அங்கே முதல்நாள் கிரஹணத்திற்கான பரிகார பூஜைகள் முடிந்து அன்றைய உதயகாலபூஜைக்கான ஏற்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருந்தன. அர்ச்சனைக்குத் தேவையானவற்றையும் அங்கே நிவேதனம் செய்ய வேண்டியதையும் கையோடு எடுத்துப் போயிருந்தோம். நாம் கொண்டு போவதை நிவேதனம் செய்ய மாட்டார்கள் என்பதை ஏற்கெனவே அறிந்திருந்தோம். எனினும் அர்ச்சனைகள் செய்துக்கலாமே என அர்ச்சனைச் சீட்டு வாங்கப் போனால் அங்கே இருந்தவர் அப்போது அர்ச்சனைச் சீட்டுக் கொடுக்க முடியாது என்று சொல்லி விட்டார்.

கோயில் அறங்காவலர், (ஊழியர் சொன்னது முதலாளி) வரவேண்டும் எனவும் அவர் வந்து நித்திய கால பூஜைகள் முடிந்த பின்னரே அர்ச்சனை செய்வார்கள் எனவும் கூறினார். நாங்களும் அதனால் என்ன சீட்டு வாங்கிக் கொண்டு உட்கார்ந்துக்கறோம். காத்திருந்து அர்ச்சனை செய்து கொண்டே போறோம்னு சொன்னோம். அந்த ஊழியருக்கு வந்ததே கோபம்! அதெல்லாம் இப்போச் சீட்டுக் கொடுக்கக் கூடாது! கொடுக்கவும் முடியாது! நீங்க காத்திருந்தால் பின்னாடி வந்து வாங்கிக்குங்க! என்று சொல்லி விட்டார். சரினு வெளிப் பிரகாரத்தில் இருந்த ஒரு மண்டபத்துக்கு எதிரே போய் உட்கார்ந்தோம். பரபரப்பாகச் சிலர் அந்த மண்டபத்தைச் சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தனர். நீர் விட்டுக் கழுவித் துடைத்து அங்கே நடுவாக உள்ள ஓர் இடத்தில் ஓர் ஆசனப் பலகையையும் போட்டார்கள். அந்த மண்டபத்தில் யாரோ சாமியார் படத்தோடு சாமியாரின் பெயரும் இருந்ததால் அவர் தான் வரப் போகிறாரோ என நினைத்தோம்.

ஆனால் அறங்காவலர் வரப் போவதாக அங்கிருந்த பாதுகாப்பு ஊழியர் சொன்னார். அதற்குள்ளாக நம்ம முன்னோர்கள் மேற்கூரையிலிருந்து நம் கையிலிருந்த பையையே நோட்டம் விட்டார்கள். அலைபேசியை எடுத்துப் படம் எடுக்கலாம்னு நினைச்ச நான் அந்த யோசனையைக் கை விட்டேன். காமிராவாக இருந்தாலும் போயிட்டுப் போகட்டும்னு விட்டுடலாம். அலைபேசியைத் தூக்கிட்டுப் போயிட்டார்னா என்ன செய்யறது! உள்ளே போட்டுட்டு நாங்களும் உள்ளேயே சென்றோம். உற்சவருக்கு எதிரே இருந்த மண்டபத்தின் படிகளில் அமர்ந்தோம். கண்டிப்பாகப் புகைப்படம் எடுக்கக் கூடாதுனு சொன்னாங்க! புகைப்படம் எடுக்கத் தனியாக அனுமதி கொடுக்கும் சீட்டும் அங்கே கொடுப்பதில்லை. கொஞ்சம் தெரிஞ்சவங்க, வசதியானவங்க என்றால் ஒண்ணும் சொல்ல மாட்டாங்க போல! அது என்னமோ அந்தக் கோயிலில் இருந்தவங்க எங்களை அந்நியராகவே பார்த்தார்கள்.

அதுக்குள்ளே அறங்காவலர் வந்துட்டார்னு தெரிஞ்சு போய்ப் பார்த்தால் கோயில் ஊழியர்கள் குடங்களில் தண்ணீர் நிரப்பி எடுத்து வந்து அறங்காவலருக்குக் காலில் தண்ணீரை விட்டுப் பாத பூஜை போல் ஏதோ செய்தார்கள். அவருடன் கூட வந்தவர் தம்பியோ? அவர் ஜாடையிலேயே இருந்தார். அவருக்கும் நடந்தது. பின்னர் எல்லோரும் புடைசூழ அந்த மண்டபத்துக்குள்ளே போய் அந்த ஆசனப் பலகையிலேயே இருவருமாக அமர்ந்து கொண்டார்கள். அவர்களுக்குள்ளாக ஏதோ பேசிக் கொண்டார்கள். இருவருக்குமே கோயிலில் நித்தியகால பூஜைக்கான நேரம் என்பதே நினைவில் இல்லையோனு தோணிச்சு! அதுக்குள்ளே நான் மறுபடி தேவஸ்தான அலுவலகம் போய் அர்ச்சனைச் சீட்டு மறுபடி கேட்க மறுபடி கடுமையான வார்த்தைப் பிரயோகம்!  அப்படியும் விடாமல் நான் சீட்டுக் கொடுத்துட்டால் நாங்க ஒரு பக்கமா உட்கார்ந்துக்கறோம். வழிபாடுகள் முடிஞ்சதுமே அர்ச்சனை செய்துக்கறோம்னு சொன்னேன். ஊழியருக்கு வந்ததே கோபம்! கடுமையாகப் பேசினார்! திரும்பிட்டேன். மறுபடி உற்சவருக்கு எதிரே தேவு காத்துட்டு இருந்தோம்.

அரைமணிக்கப்புறமா நாதஸ்வரக் கலைஞர் , தவில் காரருடன் வந்தார். அத்தனை மன வருத்தத்திலும் இந்தக் கோயிலில் பரம்பரை நாதஸ்வரக் கலைஞர் இருக்காரேனு சந்தோஷம் வந்தது. அதுக்குள்ளே அறங்காவலர் மூலவரின் கர்பகிரஹத்துக்கு வந்துட்டார். அங்கே வழிபாடுகள் ஆரம்பித்தன. இங்கே நாதஸ்வரக் கலைஞர் சக்கைப் போடு போட்டார்.  தீப ஆராதனை சமயம் நானும் போய் நின்ற வண்ணம் தீப ஆராதனையைப் பார்த்துக் கொண்டேன். கோயில் பட்டாசாரியார்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் இடுப்பு வரை வளைந்து வணங்கி அறங்காவலரின் உத்தரவைப் பெற்றுக் கொண்டு செய்ததோடு அல்லாமல் அவருக்கு தீபாராதனையைக் காட்டி அவர் வணங்கும்போதும் கிட்டத்தட்ட வணங்கிய நிலையிலேயே காட்டினார்கள். கர்பகிரஹத்தில் இறைவன் ஒருவனே பெரியவன் என்னும் வேண்டாத நினைப்பு எனக்கு வந்து தொலைத்தது. பொதுவாகக் கோயிலிலேயே மனிதர்களை வணங்கக் கூடாது என்பார்களே என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

கோயில் சுமார் 500 ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்தது தான் எனினும் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேல் ஆன கோயில்களைப் போல் மிகப் பழமையாகக் காணப்பட்டது. முகப்பில் கோபுரம் இல்லை! முன்னால் கிராமமே அதிகம் மனிதர்கள் இல்லாமல் கோயில் மட்டும் தன்னந்தனியாகக் காணப்பட்டது என்று ரங்க்ஸ் சொன்னார். இப்போத் தான் காலி இடங்களே விட்டு வைக்கிறதில்லையே நாம! அந்த வழக்கப்படி இப்போ அங்கே மனித நடமாட்டம் மட்டுமில்லாமல் இலவசக் கழிவறை, குளியலறை (பராமரிப்பு மோசம்) போன்றவைகள் இருந்தது. அங்கே மொட்டை போட்டுக் காது குத்துவது மட்டுமே செய்வார்களாம். திருமணங்கள் நடத்துவதில்லையாம்! நிறையப் பிச்சைக்காரர்கள் வழக்கம் போல்! ஆனாலும் கோயிலில் உள்ளே உள்ளூர் மக்களைத் தவிர வெளியூர் மக்கள் எனில் நாங்கள் இருவர் மட்டும் தான்.   

Sunday, January 28, 2018

தொல்காப்பியர் தப்புப் பண்ணிட்டாரோ?

பப்பாளி விதைகளை ஒரு கிண்ணத்தில் போட்டு சமையலறைத் தொட்டி முற்றத்தின் அருகே வைத்தால் கொசுக்கள் வருவதில்லை எனக் கலிஃபோர்னியாவில் இருக்கும் ராஜம் அம்மா சொன்னார்கள். இந்தியாவிலும், தமிழ்நாட்டில், திருச்சி, ஶ்ரீரங்கத்தில் முயல்வோமே என முயன்றேன். நேற்று முன் கூடத்தில் வைத்தப்போவும் கொசுக்கள் வரவில்லை. இப்போ சமையலறைத் தொட்டி முற்றம் அருகே வைச்சிருக்கேன். சின்னச் சின்னதாகக் கூட்டமாக இருக்கும் கொசுக்கள் இல்லை! மற்றவர்களும் முயன்று பார்த்துவிட்டுச் சொல்லுங்கள்.  வேப்பெண்ணெயில் விளக்கு எரித்தாலும் கொசுக்கள் அண்டாது என்கிறார்கள்.

*********************************************************************************

ஶ்ரீவிஜயேந்திரர் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்துப் பாடும்போது அமர்ந்த வண்ணம் கண்களை மூடிக் கொண்டு தியானம் தான் செய்திருக்கிறார் என்பது அந்த வீடியோவை உன்னிப்பாய்ப் பார்த்தவர்களுக்குப் புரியும்! ஆனால் தமிழ் ஆர்வலர்கள் அதை ஏற்க மறுக்கின்றனர்! தமிழ்த்தாயை அவமதித்து விட்டதாகச் சொல்கின்றனர்! எந்த பூஜை செய்தாலும், யாகங்கள், யக்ஞங்கள் செய்தாலும் அமர்ந்த வண்ணம் தான் செய்கிறோம்! இதனால் கடவுளை அவமதித்ததாகப் பொருள் ஆகிவிடுமா? என்னவோ போங்க! மறுபடி ஆரியன், திராவிடன் என்கிறார்கள். திராவிடம் என்பது ஓர் இனத்தைக் குறிப்பது அல்ல! அதே போல் ஆரியம் என்பதும் ஓர் இனத்தைக் குறிக்காது!  பிராமணர்கள் மட்டும் தான் கைபர், போலன் கணவாய் வழி வந்தார்கள் எனில் அவங்க அவ்வளவு வீர, தீரமாகப் போரிட்டு திராவிடர்களைத் தெற்கே அனுப்பிட்டாங்களா? மாடு மேய்ச்சுட்டு வந்ததாகத் தானே சொல்வாங்க! அப்படி வந்தவங்க என்ன ஆயிரக்கணக்கிலா? லக்ஷக்கணக்கிலா? ஏதோ கொஞ்சம் பேர் வந்ததாகத் தானே சொல்வாங்க? அந்தக் கொஞ்சம் பேரைப் பார்த்துட்டு அத்தனை திராவிடர்களும் பயந்து தெற்கே ஓடி வந்துட்டாங்களா?

சரி, அதான் போகட்டும்.! ஆரியர்கள் வந்ததாகவே வைச்சுப்போம். எப்போ வந்தாங்க? தொல்காப்பியர் தொல்காப்பியம் எழுதறதுக்கு முன்னாடியா? பின்னாடியா? ஏன்னா தமிழர்கள் தான் இந்தியாவின் மூத்தகுடிமக்கள்! இந்தியா முழுமைக்கும் தமிழ் தான் பேசிட்டு இருந்தாங்க! ஆரியர்கள் வந்து தான் தெற்கே விரட்டிட்டாங்க என்கிறாங்க! தமிழுக்கு இலக்கணம் வகுத்தவரோ தொல்காப்பியர்! அதிலே என்னன்னா ஆரிய தெய்வங்கள்னு இவங்க சொல்லும் தெய்வங்கள் பத்திக் குறிப்பிடறார்.  ஆரிய கலாசாரத்தையும் சொல்றார்.

மாயோன் மேய காடுறை உலகமும்
சேயோன் மேய மைவரை உலகமும்
வேந்தன் மேய தீம்புனல் உலகமும்
வருணன் மேய பெருமணல் உலகமும்
முல்லை, குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் எனச்
சொல்லிய முறையால் சொல்லவும் படுமே"(தொல்காப்பியம், பொருள்-அகத்திணை-05)

 இந்த மாயோன், சேயோன், வருணன் ஆகியோர் ஆரியரின் வழிபாட்டுத் தெய்வங்கள்! நாமோ தமிழர்! இந்த நாட்டின் மூத்த குடிமக்கள்! நம்ம மொழிக்கான இலக்கணம் வகுத்த தொல்காப்பியர் எப்படி இவங்களைக் குறிப்பிடுகிறார். அப்போ தொல்காப்பியருக்கு முன்னாடி ஆரியர்கள் வந்துட்டாங்களா? அல்லது தொல்காப்பியருக்கு அப்புறமா வந்தாங்களா? அல்லது தொல்காப்பியர் பிறக்கும்போதே இவங்களை எல்லாம் கூட்டிட்டு வந்துட்டாரோ? ஜந்தேகமா இருக்கே!

அதோடு இல்லாமல் வேதங்களில் சொல்லப்படும் எட்டுவகைத் திருமணங்கள் பத்தியும் தொல்காப்பியத்தில் சொல்லி இருக்கு! அது எப்பூடி? அபிதான சிந்தாமணி என்னும் தமிழ்க்கலைக் களஞ்சியத்தில் இந்த எட்டுவகைத் திருமணங்கள் பற்றிச் சொல்லி இருக்காங்களே! பிராம்மம், தெய்விகம், ஆருஷம், பிரஜாபத்யம், ஆசுரம்,காந்தர்வம், ராக்ஷஸம், பைசாசம் ஆகியன எட்டுவகைத் திருமணங்கள். இதிலே பிராம்மம் வகைத் திருமணங்களே அதிகம் நடைபெற்றதாகவும் தெரியுது! அது எல்லாம் வேதம் ஓதிச் செய்யப்படும் திருமணங்களாச்சே! அதிலேயும் கன்னிகாதானம் பற்றியும் சிறப்பாகச் சொல்லி இருக்காங்க! அது எப்பூடிங்க? ஆரியர்களின் இந்தப் பழக்கங்கள், கலாசாரங்கள் எல்லாமே தொல்காப்பியத்துக்கு வந்திருக்கு?

அதோடு இல்லாமல் முப்புரிநூல் எனப்படும் பூணூல், கமண்டலம், முக்கோல், பலகை போன்றவை அந்தணர்க்கு மட்டுமில்லாமல் அரசர்க்கும் உரியவை என்கிறாரே தொல்காப்பியர்! என்னங்க இது?  அப்போத் தொல்காப்பியருக்கு முன்னாடியே ஆரியர் வந்துட்டாங்களா? அவங்க வந்து தான் நமக்கெல்லாம் மொழி அறிவே வந்துச்சோ? அப்படின்னா அதுக்கு முன்னாடி என்ன மொழி பேசினோம்? தொல்காப்பியருக்கு அப்புறமா ஆரியர் வந்தாங்கன்னா அவங்க பழக்கங்களெல்லாம் தொல்காப்பியருக்கு எப்படித் தெரிஞ்சுச்சு? மொழி அறிவே நமக்கு அப்புறமாத் தான் வந்ததா? அதுக்கு முன்னாடி?  இல்லைனா தொல்காப்பியமே தப்போ? அப்போ இலக்கண மரபுகள்? அதுங்க கதி என்னாகும்?  இந்த மரபியல்கள் எல்லாம் நமக்குக் காலம் காலமாத் தானே வந்திருக்கணும்? புதுசா ஏன் ஆரியர்கள் வந்தாங்க, திராவிடர்களைத் தெற்கே விரட்டி அடிச்சாங்க,அவங்க பழக்கங்களை நுழைச்சாங்கனு சொல்லிட்டு இருக்கணும். கொஞ்சமும் பொருந்தும்படியா இல்லையே! ஒண்ணு தொல்காப்பியம் பொய்யா இருக்கணும்! இல்லைனா ஆரியர்கள் தொல்காப்பியருக்கு முன்னாடியே வந்திருக்கணும்! அதான் ஆரியப் பழக்கங்களை எல்லாம் சொல்லி இருக்காரோ! :)))))) அவங்க மூலமாத் தான் நமக்கு மொழி அறிவும், இலக்கண, இலக்கியங்களின் லக்ஷணமும் புரிய ஆரம்பிச்சிருக்கணும்! :))))

என்னவோ போங்க! ஒண்ணும் சொல்லிக்கிறாப்போல் இல்லை!