எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Monday, December 11, 2017

மஹாகவியின் பிறந்த நாள்!

இன்று மஹாகவி பாரதியின் பிறந்தநாள். வழக்கம் போல் எல்லோரும் இன்று அவரை நினைத்துக் கொண்டு அவருடைய கருத்துக்களை எல்லாம் பகிர்ந்து கொண்டு பின்னர் அடுத்த வருஷம் டிசம்பர் 11 வரையோ அல்லது அவரது நினைவு தினமான செப்டம்பர் 11/12 தேதிக்கோ நினைச்சுட்டு வழக்கம் போல் மறந்துடலாம். பொதிகை தொலைக்காட்சி மட்டும் பாரதியின் பிறந்த நாள் கொண்டாட்டமாக அவங்க நடத்தும் பாட்டுப்போட்டி குயில் தோப்பு சீசன் 3-க்கு பாரதி பாட்டுக்களாகப் பாடச் சொல்லி இருக்கின்றனர். ஐந்து பெண் குழந்தைகள் பங்கெடுத்துக் கொண்டனர்.  இன்று மதியம் பனிரண்டு மணியிலிருந்து இரண்டு மணி வரை நிகழ்ச்சி நடந்தது. அடுத்தவாரம் முடியும்.

பாரதியார் பெண்கள் தைரியமாகவும் சார்பில்லாதவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும் என்றும் அதற்குப் படிப்பு தேவை என்றும், கூறினார்.  நிமிர்ந்த நன்னடையும், நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சா நெறியும் திமிர்ந்த ஞானச் செருக்கும் பெண்களிடம் இருக்க வேண்டும் என்றார். ஆனால் அதுக்காகப் பெண்கள் எல்லை மீறி நடக்கணும்னு சொல்லலை. ஆனால் இன்று பெண்கள் பாரதி சொன்னதைத் தப்பாப் புரிஞ்சுண்டு நடக்கிறாங்க. யாரும் எதுவும் சொல்ல முடியலை.

 பாரதி கண்ட புதுமைப் பெண்ணுக்கும் தற்போது நாம் காணும் புதுமைப் பெண்களுக்கும் மலைக்கும் மடுவுக்கும் உள்ள வித்தியாசம். எனினும் விரைவில் பாரதி கண்ட புதுமைப் பெண்கள் உதயமாவார்கள் என்னும் நம்பிக்கையுடன் காத்திருப்போம். மஹாகவிக்கு அஞ்சலிகள்.

பாரதியார் பிறந்த நாள் க்கான பட முடிவு


என்னென்னமோ எழுத நினைச்சேன். ஆனால் முடியலை! ஒரே இருமல் வந்து தொல்லை கொடுக்குது! ஆகையால் இத்தோடு முடிச்சுட்டேன். :(

Saturday, December 09, 2017

உலகம், விசித்திர உலகம்!

விசித்திரமான பிரச்னை எங்களுக்கு. அம்பத்தூர் வீட்டுத்தொ(ல்)லைபேசியை நாங்க பிஎஸ் என் எல்லிடம் ஒப்படைத்து ஐந்து வருடங்கள் ஆகிவிட்டன. ஆனால் இன்னமும் அந்த நம்பருக்கு உரிய பில்லும், அதற்கான எஸ் எம் எஸ் செய்தியும் என்னுடைய மெயில் ஐடிக்கும், அலைபேசி எண்ணுக்கும் வந்து கொண்டிருக்கிறது. நாங்க பயன்படுத்திய அந்தக்  குறிப்பிட்ட எண்ணைத் தற்போது பயன்படுத்தும் பயனாளியின் பெயர், விலாசம் எல்லாம் பில்லில் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகின்றனர். ஆனால் பில்லை கணினி மூலம் அனுப்பும்போது மட்டும் என்னோட மெயில் ஐடிக்கு அனுப்பறாங்க. அதே போல் நினைவூட்டும் எஸ் எம் எஸ் செய்திகளும் என்னுடைய அலைபேசிக்கு வருகின்றன. குறிப்பிட்ட எண்ணின் பயனாளியைத் தொடர்பு கொண்டு பேசினால் சண்டை போடுகிறார். இத்தனைக்கும் நீங்க எப்போப் பணம் கட்டப் போவீங்களோ அப்போச் சொல்லி உங்களோட மெயில் ஐடியையும், அலைபேசி எண்ணையும் இணைக்கச் சொல்லுங்க. எங்களோடதை அதிலேருந்து எடுக்கச் சொல்லுங்க என்று தான் கேட்டோம்.

இதற்கு நாங்க அவரை வேலை வாங்கறோமாம்! நீங்க வேணும்னா பிஎஸ் என்எல்லுக்குப் பேசிக்கோங்க என்கிறார். அவங்க கிட்டேயும் முட்டிண்டாச்சு!  குறிப்பிட்ட எக்ஸ்சேஞ்சுக்கு நீங்க நேரிலே வந்து புகார் கொடுக்கணுமாம். இவங்க இம்மாதிரிப் புகார்களை ஏற்க மாட்டாங்க! இவங்களுக்கும் அதுக்கும் சம்பந்தம் இல்லையாம்! சரினு மெயில் மூலம் புகார் கொடுக்கலாம்னு போனால் சுத்தம்! ஏற்கவே இல்லை! என்ன என்னவோ கேள்விகள் எல்லாம் கேட்டுட்டு எந்தவகைப் புகார் என்றதற்கு மிசலேனியஸ் என்றிருந்ததைக் கொடுத்தால் ம்ஹூம்! இது செல்லுபடியாகும் புகார் இல்லைனு சொல்லிட்டது அந்த வலைத்தளம். :) இப்போதைக்கு வேறே ஒண்ணும் செய்ய முடியாது! எப்போச் சென்னை போறோமோ அப்போ நேரம் இருந்தால் பார்க்கணும். அதுவரைக்கும் வரும் பில்களையும் நினைவூட்டுதல்களையும் பொறுத்துக்க வேண்டியது தான்!இம்முறை போயிருந்தப்போ உறவினரை விட்டு இதை எப்படிச் சரி செய்யறதுனு கேட்டதுக்கு அவர் நேரே போய் பிஎஸ் என்எல் எக்ஸ்சேஞ்சில் சொல்லி இருக்கார். அவங்களும் கேட்டுட்டு சரினு மொபைல் எண்ணை நீக்கி இருக்காங்க. ஆனால் இ மெயில் ஐடிக்கும் வருதுங்கறதை ரங்க்ஸ் சொல்லலை என்பதால் அந்த உறவினர் அதைச் சொல்லவில்லை! :) இப்போ இ மெயில் வந்திருக்கு! ஹிஹிஹிஹி!


 இப்படித் தான் இங்கே ஶ்ரீரங்கத்திலும் மின் வாரியத்தின் பில் நாங்க முன்னே குடியிருந்த பகுதியினுடையது எங்களுக்கே வந்து கொண்டிருந்தது. அப்புறமா நேரிலே மின்வாரியம் போய்ச் சொல்லித் தான் சரி செய்தோம். அதுவரை நாங்க முன்னே குடியிருந்தது, தற்போதையது இரண்டு பில்லும் எங்களுக்கே வரும்! :)  நல்லவேளையா இந்த பில்லில் பயனாளியின் பெயர், விலாசம் எல்லாம் சரியாக் கொடுத்திருக்காங்க! அனுப்பறதைத் தான் நமக்கு அனுப்பறாங்க! ஆட்டோ பில்லிங்கில் ஒரு முறை பதிவானதை நீக்குவது என்பது கொஞ்சம் சிரமம் தான். ஆனால் ஐந்து வருஷங்களாவா என நினைத்தால்! ஹிஹிஹிஹிஹி!

அந்த எண்ணைப் பயன்படுத்துபவர்  மொபைல் ரிஜிஸ்டர் பண்ணி இருக்கும் இடத்திலே எங்களோட எண்ணை எடுத்துட்டு இப்போதைய பயனாளியின் எண்ணைக் கேட்டுச் சேர்க்கணும். அதே போல் மெயில் ஐடியும்! அதைச் செய்ய எவ்வளவு மெனக்கெட வேண்டி இருக்கு! குறைந்த பட்சம் அவங்க புகார் எண்ணில் நாம் கொடுக்கும் புகாரையாவது ஏத்துக்கணும். அதுவும் இல்லை. என்ன செய்யறதுனு மண்டை காயுது!  இது தான் இந்தியா! நம்ம இந்தியா! ஜெய்ஹிந்த்!

இதை ஏற்கெனவே எழுதிட்டேனோ? என்னமோ நினைவில் வரலை. மீள் பதிவாப் போட்டிருக்கேனோ? தெரியலை! இருந்துட்டுப் போகட்டும்! :)

Thursday, December 07, 2017

சென்னையில் மழையை நிறுத்திய தலைவி!

எல்லோரும் தேடி இருக்கீங்க! சொல்லாமல் போனதுக்கு மன்னிக்கவும். சந்தர்ப்பம் அப்படி. டிசம்பரில் அண்ணா பெண்ணிற்குக் கல்யாணம்னு 3 மாசம் முன்னாடியே சென்னைக்குச் செல்ல டிக்கெட் வாங்கியாச்சு! ஆனால் திடீர்னு உடல்நலக் குறைவு ஏற்பட்டதில் போகமுடியுமானு கிளம்பும் வரை சந்தேகம்.  அதோட சென்னையில் புயல், மழைனு வேறே பயமுறுத்தலா இருந்தது. கல்யாணத் தேதிகளில் தான் மழை கொட்டித் தீர்க்கும் எனவும், சென்னையே வெள்ளக்காடாக மிதக்கும் என்றும் ஆருடங்கள் வந்து கொண்டிருந்தன. அதனாலும் தான்  யாரிடமும் எதுவும் சொல்லிக்கலை. ஆனாலும் நாங்க டிக்கெட்டைக் கான்சல் செய்யலை! ரொம்ப யோசனைகளுக்கு அப்புறமா இது தான் அண்ணன் வீட்டில் கடைசியா நடக்கும் பெண்ணின் கல்யாணம் என்பதால் ஒரே மருமகள் தான் என்பதாலும் எப்படியேனும் போயிடலாம்னு திங்கள் இரவு மலைக்கோட்டை வண்டியில் கிளம்பிட்டோம். கடைசி வரைக்கும் நிச்சயமில்லாமல் இருந்தது.

அதோட சென்னையில் மழை 5,6 தேதிகளில் கொட்டித் தீர்க்கப் போகுதுனு எல்லோருமே சொல்லிட்டு இருந்தாங்க! அந்த மழையையும் எப்படியேனும் நிறுத்திடலாம்னு தான்! ஹிஹிஹி! நாங்க போனதும் புயல், மழை எல்லாம் ஓடிப் போயிடுச்சு இல்ல! ஆனால் கல்யாணத்தில் முதல்நாளே மத்தியானம் சாப்பிட்டதும் ரொம்ப முடியாமல் போக, நாங்க ரெண்டு பேர் மட்டும் எங்க அண்ணா வீட்டுக்கே போயிட்டோம். அங்கே போய்க் கொஞ்சம் ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டு மாலை திரும்ப வந்து ஒரு மணி நேரம் மட்டும் இருந்துட்டுத் திரும்பிட்டோம். நேற்றுக் காலை கல்யாண விசேஷங்களில் முடிந்த வரை கலந்து கொண்டு மதியம் பல்லவன் விரைவு வண்டியில் 3-45 மணிக்குக் கிளம்பி ஶ்ரீரங்கம் வந்தாச்சு.  இந்த வண்டி மதுரையிலிருந்து வைகையாக வந்துட்டுத் திரும்பும்போது பல்லவனாகக் காரைக்குடிக்குத் திரும்பும். நாங்க ரயில் நிலையம் போனப்போ சுத்தம் செய்துட்டு இருந்தாங்க. அறிவிப்புப் பலகை தொங்க விட்டுட்டுச் சுத்தம் செய்தாங்க. யாரையும் உள்ளே அனுமதிக்கலை. மிக நன்றாகச் சுத்தம் செய்ததோடு அல்லாமல் பயணத்தின் போதும் ஒரு ஆளை நியமித்து ஒரு பெரிய ப்ளாஸ்டிக் பையில் குப்பைகளைச் சேகரம் செய்தார்கள். பெட்டியின் உள்ளே தளத்தை சோப் ஆயில் விட்டுத் துடைத்தார்கள். ஒரு மணி நேரத்துக்கு ஒருதரம் கழிவறையும் சுத்தம் செய்யப்பட்டது. ரயில் சரியான நேரத்துக்கு ஶ்ரீரங்கம் வந்து சேர்ந்து விட்டது.

இந்தப் பயணத்துக்காக என்னவெல்லாமோ திட்டங்கள் போட்டு ஒண்ணும் முடியாமப் போச்சு! ஆனால் பையர், பெண் ஆகியோரைத் தொடர்பு கொள்ளணும் என்னும் எண்ணத்தில் மொபைல் டாட்டா 21 நாட்களுக்கு பிஎஸ் என் எல்லிடம் வாங்கிக் கொண்டேன். கடைக்காரர் 21 நாட்களுக்கு வரும்னு உறுதியாச் சொன்னார். எனக்கு வீட்டில் வைஃபை இருப்பதால் மொபைல் டாட்டா எதுக்குனு இது வரை வாங்கிக்கலை. இப்போத் தான் அங்கே அம்பேரிக்காவில் பையர், மருமகள், குழந்தை மூணு பேருக்கும் உடம்பு சரியில்லாமல் இருந்ததால் தொடர்பு கொள்ள வசதினு வாங்கிண்டோம். காலை ஒன்பது மணி பத்து மணிக்கு டாட்டா வாங்கிக் கொண்டு எப்படி இயக்குவது என்றும் தெரிந்து கொண்டு வந்தோம். வீட்டுக்கு வரும் வரையிலும் அதிலே இணைய இணைப்பு வரவில்லை. சரி, இப்போ வரும், வரும்னு சுமார் ஒருமணி நேரம் போயும் இணைப்பு வரவே இல்லை.

மனதில் ஏதோ சந்தேகம் தட்ட மொபைல் டாட்டா இணைப்பைத் துண்டித்துவிட்டு வைஃபைக்கு மாறினேன். உடனே வாட்சப் மழையும் முகநூல் மழையும் பொழிய ஆரம்பித்தது. உடனேயே இந்த மொபைல் டாட்டாவில் தான் ஏதோ பிரச்னைனு புரிஞ்சது. அதுக்குள்ளே பிஎஸ் என் எல்லிடமிருந்து இதுவரை டாட்டாவை இயக்க முடியலைனா எஸ் எம் எஸ் பண்ணுனு சொல்லி நம்பர் கொடுத்து ஒரு செய்தி வரவே அந்த எண்ணுக்கு "ஸ்டார்ட்" என்று செய்தியை அனுப்பினேன். ஏற்கெனவே நாங்க ஆரம்பிச்சுட்டோம் என பதில் வந்தது. மறுபடி மொபைல் டாட்டா இணைப்பு! மறுபடி எதுவும் வரலை! இப்படிக் கொஞ்ச நேரம் விளையாடிட்டு அலுத்துப் போயிட்டு மறுபடி வைஃபைக்கே மாறிட்டு மொபைலை மூடியும் வைச்சுட்டேன். சாயந்திரமாக் கிளம்பும் நேரம் நெருங்கிட்டிருந்தது. மறுபடி ஒரு தரம் முயன்று பார்க்கலாம்னு முயன்றால் மறுபடி அதே தொல்லை.

சரினு எனக்கு இணைப்பு வாங்கிக் கொடுத்த கடைக்கே போனேன். அவரும் என்னென்னமோ செய்தார். மொபைலை ஆஃப் பண்ணாமல் வைச்சிருந்தீங்களோனு கேட்டார். இல்லைனு சொல்லியும் நம்பலை. என்னவெல்லாமோ செய்துட்டு மொபைல் டாட்டா ஆன் பண்ணினதும் இரண்டு வாட்சப் செய்திகள் வந்தன. அப்போத் தான் தில்லையகத்து கீதாவுக்கு இந்தச் செய்தி வருதானு கேட்டிருந்தேன். வந்திருக்குனு செய்தி அனுப்பினாங்க. அதான் மொத்தமா நடந்த செய்திப் போக்குவரத்தே. மொபைல் டாட்டா தீர்ந்து விட்டதுனு செய்தி வந்து ஏற்கெனவே வந்திருந்த இரண்டு வாட்சப் செய்திக்குமாக மூன்று ரூபாய் என் கணக்கிலே இருந்து கழித்துக் கொண்டு பிஎஸ் என் எல் செய்தி அனுப்பியது.

எனக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டதில் மயக்கம் வராமல் இருந்ததே அதிசயம். ஆனால் அந்தக் கடைக்காரரோ உங்களுக்கு இத்தனை வாட்சப், முகநூல் கணக்கு இருக்கும்போது இந்த டாட்டா பத்தாது. ஆகையால் மொபைல் டாட்டா ஆன் பண்ணிட்டு நீங்க பயன்படுத்தினால் உங்க கணக்கில் இருந்து பணம் கழிப்பாங்க. என்னை வந்து எதுவும் கேட்கக் கூடாதுனு கறாராகச் சொன்னார். ஒவ்வொருத்தர் அதிலே சினிமா, சீரியல் எல்லாம் பார்க்கிறாங்க ஆன்லைனிலே என்னவெல்லாமோ செய்யறாங்க. எனக்கு வெறும் ரெண்டே ரெண்டு வாட்சப் செய்தி வந்ததுக்கும் ஒன்றோ அல்லதுஇரண்டோ முகநூல் நோட்டிஃபிகேஷனுக்கும் பணம் கழிப்பாங்களா என்று கேட்டால் கடைக்காரருக்குக் கோபம். இதெல்லாம் என்கிட்டே கேட்கக் கூடாது. உங்களுக்குச் செலவு அதிகம். ஆகையால் பணம் கட்டாயம் எடுத்துப்பாங்க என்றார். எனக்குத் தெரிந்து எங்க சொந்தக்காரங்க எல்லாம் வாட்சப்பிலேயே குடி இருக்காங்க. முகநூலில் குடி இருக்காங்க! அன்றாட வேலைகளைப் பற்றிய வாத, விவாதங்கள் செய்யறாங்க! நாம அப்படி எல்லாம் எதுவுமே பண்ணறதில்லை. வரும் வாட்சப் செய்திகளைப் படிச்சுட்டுத் தேவையானால் பதில் கொடுக்கிறதோடு சரி!

வாட்சப் செய்திகளுக்கு வைஃபை மூலமோ, அல்லது மொபைல் டாட்டா மூலமோ கொடுத்தால் பணம் கழிப்பாங்களா? அதுக்கெல்லாம் பணம் உண்டா? 21 நாளைக்கென வாங்கின டாட்டா 21 நிமிஷம் கூட வராமல் போனது எப்படி? என்ன கணக்கு? சுத்தமாப் புரியலை! இதுக்கு முன்னாடி இப்படித் தான் டாட்டா கார்ட் மடிக்கணினிக்கு வாங்கினது இரண்டே நாளில் தீர்ந்து போனது. அதுவும் பிஎஸ் என் எல் தான். இதிலே என்ன குறைபாடு அல்லது என்ன செய்தால் அதிக நாட்கள் வரும்படி வைச்சுக்கலாம். வெறும் எஸ் எம் எஸ் மட்டும் பார்க்கணும். வேறே ஏதும் பயன்படுத்தக் கூடாதுனு கடைக்காரர் சொல்றார். எல்லோரும் ஆன்லைனில் பாட்டெல்லாம், கச்சேரிகள் எல்லாம் கேட்கிறாங்க. நேற்று ரயிலில் வரச்சே பார்த்தேன். ஒரு பெண் சினிமா பார்த்துக் கொண்டே வந்தாள். எனக்குப் பயன்படுத்தத் தெரியலையா?

Monday, December 04, 2017

நெ.த.வா? அதிராவா? ஏஞ்சலினா? ஶ்ரீராமா? யாருடன் போட்டி?

வழக்கமா நம்ம நெ.த. இல்லைனா ஶ்ரீராமோடத் தான்போட்டி போடணும்னு தோணும். இந்தத் தடவை மாஸ்டர்செஃப், கவிப்புயல், அதிராமியாவோட போட்டி! அவங்க கீரை வடை போட்டிருக்கிறதாலே நாம இங்கே ஒரு இனிப்புப் பதார்த்தம் போட்டுடுவோம். அதுவும் ஏஞ்சலினுக்குப் பிறந்த நாள்னு வேறே சொல்றாங்க! வெறும் காரமாக் கொடுத்தா எப்பூடி? நாம ஸ்வீட் கொடுப்போம்!

இது நெ.த. பல மாதங்களாகக் கேட்டுட்டு இருந்தது. போன மாசம் தான் செய்தேன். உடனே போடுவதற்காக ஶ்ரீராமிடம் கேட்டப்போ அவர் இப்போ உள்ளது ஜனவரி வரைக்கும் வரும், பரவாயில்லையானு கேட்டிருந்தார். உடனே எனக்கு உடம்பும் வந்ததாலே சுத்தமா இதைப் பத்தின நினைப்பே இல்லை. போன வாரம் தான் நினைப்பு வந்தது. போடச் சந்தர்ப்பம் வாய்க்கலை! ஒரு மாசம் ஆச்சே செய்துனு நினைக்காதீங்க! இது ஒரு மாசம் வரை நன்றாகவே இருக்கும். :) ஆனால் நான் செய்தது ரொம்பக் கொஞ்சம் தான்! நான் ருசியே பார்க்கலை. உடம்பு ரொம்ப முடியாமல் இருந்ததால் சாப்பிடலை!

பெயரே சொல்லாமல் எழுதிட்டு இருக்கேனேனு பார்க்காதீங்க. ரொம்ப சுலபமான ஒன்று தான் இது. ஜீரா போளி! சாதாரணமாகப் பூரண போளி தான் வித விதமாப் பூரணம் வைச்சுக் கேள்விப் பட்டிருப்போம். ஆனால் இது ஜீரா போளி. எப்படிச் செய்வது?
ரவை இரண்டு கிண்ணம்

மைதா அல்லது கோதுமை மாவு ஒரு கிண்ணம்

வெண்ணெய் அல்லது நெய் இரண்டு டேபிள் ஸ்பூன்

உப்பு அரை டீஸ்பூன்

சர்க்கரை அரைக்கிலோ

ஏலக்காய்த் தூள் அரை டீஸ்பூன் அல்லது ரோஸ் எஸ்ஸென்ஸ்

தேங்காய்ப் பூ, முந்திரி, பாதாம், மெலிதாக நறுக்கியது ஒரு டேபிள் ஸ்பூன் (தேவையானால்)


ரவை பொடி ரவையா இருந்தா, கிடைச்சா நல்லது. இல்லைனா கிடைக்கும் ரவையை இரண்டு கிண்ணம் எடுத்துக்குங்க!

கோதுமை மாவு/மைதாதான் பிடிக்கும்னா மைதா மாவு ஒரு கிண்ணம். நெய் அல்லது வெண்ணெய் இரண்டு டேபிள் ஸ்பூன், உப்பு கொஞ்சம் போல! கீழே காட்டியபடி ஒரு வாயகன்ற பாத்திரத்தில் நெய் அல்லது வெண்ணெய் போட்டு உப்பையும் போட்டு நன்றாகக் கைகளால் தேய்க்கவும். அவை நன்கு கலந்து நுரையாக வர ஆரம்பிக்கையில் ரவையையும் கோதுமை மாவையும் சேர்க்கவும். மீண்டும் கைகளால் நன்கு கலக்கவும். கலந்த மாவு உதிராக வரும். அப்போது நீர் சேர்த்துப் பிசையவும்.

Wednesday, November 29, 2017

மழையில் உதித்த சிந்தனைகள்! :)

இந்த ஐந்து வருடங்களில் இன்று தான் காலை சுமார் ஒன்பது மணியிலிருந்து தொடர்ந்து 3 மணி நேரம் மழை பெய்திருக்கிறது. நடுவில் ஓர் அரைமணி நேரம் கன மழை! அதாவது இந்த ஊருக்கு கனமழை! :) சற்று நேரம் ஓய்வு கொடுத்திருந்த வானம் மறுபடி இப்போ ஆரம்பம். இது தொடரப் பிரார்த்திக்கிறேன். அதே சமயம் சென்னை மக்களுக்குத் தாங்கக் கூடிய அளவில் மழை பொழியட்டும்! 

இன்னிக்கு ஒரு கிரஹப்பிரவேசத்துக்குப் போனோம். நல்ல அருமையான சாப்பாடு! சாம்பார் சாதமே பிடிக்காத எனக்குக் கூடப் பிடித்திருந்தது. ரசம் மிக அருமை! கேட்டுக் கேட்டு நிதானமாகப் பரிமாறினார்கள். அவசர கதியில் அடுத்தடுத்துப் பண்டங்களைப் போடுபவர்களையே பார்த்த கண்களுக்கு இவங்க நிதானமாக் கேட்டுக் கேட்டுப் போட்ட விதம் ரசிக்கும்படி இருந்தது. சாப்பிடும் வரை பொறுமையாகக் காத்திருந்து பரிமாறினார்கள். நமக்கெல்லாம் இப்படி அமைய மாட்டேங்கறாங்களேனு வருத்தமா இருந்தது. இதிலே இன்னொரு ஆச்சரியம் என்னன்னா தாம்பூலம் கொடுக்கும்போது ஆண்களுக்கும் துண்டு வைத்துக் கொடுத்திருந்தார்கள். பொதுவாகப் பெண்களுக்கு மட்டுமே எங்கேயும் தாம்பூலத்தோடு பரிசுப் பொருளோ அல்லது ரவிக்கைத் துணியோ வைத்துக் கொடுப்பார்கள். ஆண்களுக்குப் பெரும்பாலும் தேங்காய் மட்டும் கிடைக்கும். சில வீடுகளில் சாத்துக்குடி! இங்கே அதெல்லாம் இல்லாமல் நல்ல துண்டாக ஆண்களுக்கும், பெண்களுக்கு ரவிக்கைத் துணியும் தேங்காயோடு வைத்துக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். எனக்கு நம்ம ஜிஎம்பி சார் நினைவில் வந்தார். அவர் தான் சொல்லிட்டே இருப்பார். எனக்கு யாரும் எதுவும் தருவதில்லை. என் மனைவிக்குத் தான் கொடுக்கிறாங்கனு சொல்லுவார். அவர் இங்கே வந்தப்போப் போய் வாங்கிட்டு வரணும்னு! ஆனால் அப்போதிருந்த உடல்நிலையில் வெளியே போகவே முடியலை! ரங்க்ஸ் வாங்கிட்டு வரேன்னு தான் சொன்னார் . குருக்ஷேத்திரத்தைத் தவிர்க்க வேண்டி வேணாம்னு சொல்லிட்டேன். :)

பள்ளிக் குழந்தைகளுக்குத் தேர்வு முறையைத் திரும்பக் கொண்டு வரணும். எதுவுமே எளிதில் கிடைக்கக் கூடியது அல்ல என்பதை அவங்களுக்குப் புரிய வைக்கணும்! பாடச் சுமையைக் குறைப்பது என்பது வேறு. இப்படி ஒரேயடியா எல்லோரும் தேர்வு அடைந்திருக்கிறார்கள் என்பது வேறு! இரண்டுக்கும் உள்ள வேறுபாடு கல்வியாளர்களுக்கே தெரியலையோ!  முன்னெல்லாம் வீட்டுப்பாடம் செய்து வருவதற்கே மதிப்பெண்கள் வழங்கப்படும். அதோடு வகுப்பில் வேறே கேள்விகள் கேட்டு பதில் சொல்வதற்கு! திருத்தமான கையெழுத்துக்கு! இப்படி அநேகமான தேர்வு முறைகள் இருந்தன. இதைத் தவிர்த்தும் ப்ராக்டிகல்ஸ் என்னும் அறிவியலின் செய்முறைப் பயிற்சிக்கு எனத் தனியாக மதிப்பெண்கள் கொடுப்பார்கள். வருடம் முழுவதும் செய்திருக்கும் பயிற்சிகளின் அடிப்படையிலும் அவற்றில் நம்முடைய பங்களிப்பின் அடிப்படையிலும் அந்த மதிப்பெண்கள் அமையும்.

முழு ஆண்டுத் தேர்வின் போதும் இந்தப் பயிற்சிகளைச் செய்ய வைத்து மதிப்பெண்கள் கொடுப்பது உண்டு. நான் அறிவியல் பாடம் தேர்ந்தெடுக்காததால் எனக்கெல்லாம் இல்லை! இந்தப் பயிற்சிப் பாடங்கள் எழுதுவதற்கு எனத் தனியான நோட்டும் உண்டு! அதில் சரியாக எழுதி வரவில்லை எனில் அறிவியல் வகுப்பில் முட்டிக்கால் போட்டு உட்காரச் சொல்லுவார்கள். அல்லது பள்ளி மைதானத்தை மூன்று முறை சுற்றி வரச் சொல்லுவார்கள். இப்படியான தண்டனைகளை இன்று எந்த ஆசிரியராவது மாணாக்கருக்குக் கொடுக்க முடியுமா? அவ்வளவு ஏன்? ஏன் எழுதி வரவில்லை? என்றாவது கேட்க முடியுமா?  எங்க பொண்ணு, பிள்ளைங்க படிக்கும்போதெல்லாம் ஆசிரியர்கள் அவங்க எந்தப் பாடத்திலாவது குறைந்த மதிப்பெண் எடுத்திருந்தாலோ சரியாகச் செய்யவில்லை என்றாலோ அவங்க நோட்டுப் புத்தகத்திலேயே, "என்னை வந்து நேரில் சந்திக்கவும்!" என்று எழுதிக் கொடுத்திருப்பாங்க. குழந்தைங்க உடனே வந்து சொல்லிடுவாங்க. நானோ, என் கணவரோ மறுநாள் போய் வகுப்பு ஆசிரியை, சம்பந்தப்பட்ட பாடத்தில் ஆசிரியை ஆகியோரைப் பார்ப்போம். தேவையானால் பிரின்சிபலைக் கூடப் பார்க்கச் சொல்லுவாங்க. இதுக்கெல்லாம் ஆசிரியர்கள் யாரிடமும் அனுமதி வாங்கிக் கொண்டு சொன்னதில்லை. குழந்தைகள் படிப்பில் சிறப்பாக இருக்கவேண்டி அவங்க தன் முனைப்பாகச் செய்வது இது! இதை எல்லாம் குற்றமாய் எடுத்துக்கறது என்பதை இப்போது தான் பார்க்க முடிகிறது. 

அதைத் தவிர்த்துப் பள்ளியில் வருடா வருடம் டயரி ஒண்ணு கொடுத்திருப்பாங்க. அதில் குழந்தைகளின் அந்த வாரத்து நடவடிக்கைகள், படிப்பு சம்பந்தமான விபரங்கள், எந்தப் பாடத்தில் அவங்களுக்கு ருசி இல்லை, எந்தப் பாடம் அதிகம் படிக்க வேண்டி இருக்கு! எதில் கவனம் செலுத்தணும் என்பதிலிருந்து அவங்க உணவுகள் இப்படி இருக்கட்டும் என்று கூடச் சொல்லி இருப்பாங்க. இது பிரின்சிபலிடம் போய் அவருடைய கையொப்பத்துடன் வரும், நாம் பார்த்து அங்கீகரித்ததற்கு நாமும் குறிப்புகள் எழுதிக் கையெழுத்துப் போட வேண்டும். மற்றக் குழந்தைகளுடன் கலந்து பழகவில்லை என்றால் கூட அதைக் குறிப்பிட்டுக் காரணம் கேட்பாங்க. அல்லது அவங்களே குழந்தைகளுடைய கூச்ச சுபாவத்தை நீக்கும் வழிகளைச் சொல்லி இருப்பாங்க. 

பெற்றோரும் மாணாக்கர்களும் ஆசிரியர்களின் கண்டிப்புப் பிள்ளைகளின் நன்மைக்கே எனப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதை விடுத்து ஆசிரியர் கண்டித்தால் மாணாக்கர்கள் தூக்குப் போட்டுக் கொள்ளுவதும், கிணற்றில் விழுவதும் அவர்களின் மனம் பக்குவம் அடையவில்லை, பெற்றோரின் வழிகாட்டுதல் சரியான முறையில் இல்லை என்றே பொருள் கொள்ள வேண்டும். மாணாக்கர்களும் இப்போதெல்லாம் பள்ளிப் படிப்பை விட்டுவிட்டு மற்றப் போராட்டங்களில் பங்கேற்பதில் ஈடுபாடு காட்டுகின்றனர். இதை எந்த ஆசிரியரும் தடுத்ததாகத் தெரியவில்லை என்பதோடு பெற்றோரும் கண்டு கொண்டதாகத் தெரியவில்லை.

பாடங்கள் கற்று மனதில் பதிய வைக்க வேண்டிய வயதில் அரசியல்வாதிகளின் உணர்வு பூர்வமான பேச்சுக்களால் கவரப்பட்டுப் போராட்டங்களில் ஈடுபடும் மாணவ, மாணவிகள் தங்கள் எதிர்காலத்தைத் தொலைப்பதைக் குறித்துச் சிந்திக்க வேண்டும். அதிலும் சமீபத்தில் ஓர் பதினைந்து வயது கூட நிரம்பாத மாணவி பள்ளிச்சீருடையோடு வந்து போராட்டங்கள், தொலைக்காட்சி விவாதங்களில் கலந்து கொண்டதைப் பார்த்தப்போ, பேசப்படும் விஷயத்தின் உள்ளார்ந்த காரண, காரியங்களை அந்தக் குழந்தை நன்கு அறிந்து கொள்ளவில்லை என்பது கண்கூடாகத் தெரிந்தது. சொல்லிக் கொடுத்ததைச் சொன்னது! பாவம்!

அதோடு இப்போ எல்லாவற்றுக்கும் பிரதமரே காரணம் என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவருக்கு இதைத் தவிர வேறே வேலையே இல்லையா என நினைக்கத் தோன்றுகிறது. எத்தனை எத்தனையோ தீவிரமான நாட்டுப் பாதுகாப்பு, பொருளாதாரம், விவசாயம், கல்வி என விஷயங்கள் குவிந்திருக்க, இங்கே தமிழ்நாட்டில் நடக்கும் ஒவ்வொன்றுக்கும் மோதி தான் காரணம் எனச் சொல்கின்றனர். ஒரு பக்கம் பிஜேபியை வர விடமாட்டோம் எனச் சொல்கின்றனர். இன்னொரு பக்கம் கொல்லைப்புறம் வழியா வரப் பார்க்கிறது என்கின்றனர். இவங்க தான் தடுக்கப் போறாங்களே! அப்புறமும் ஏன் பயம்? கருத்துச் சுதந்திரம் இல்லைனு எல்லாவற்றுக்கும் சொல்றாங்க! கருத்துச் சுதந்திரம் இல்லாதப்போவே எல்லாத்துக்கும் மோதியைக் காரணம் காட்டிக் கொண்டிருப்பது எந்தச் சுதந்திரத்தில் சேர்த்தி? மற்ற அரசியல்வாதிகளைச் சொல்ல முடியுமா?

நானும் சொல்ல வேண்டியது தான்! எனக்கு ஆஸ்த்மா அட்டாக் வந்ததுக்கே மோதி தான் காரணம்! இல்லைனா வந்தே இருக்காது! 

Tuesday, November 28, 2017

நல்லவேளையாப் படிப்பை முடிச்சுட்டேன்!

இப்போல்லாம் எதற்குத் தற்கொலை பண்ணிக்கிறது என்பதற்கு அர்த்தமே இல்லாமல் போய்விட்டது! சில நாட்கள் முன்னர் பள்ளியில் படிக்கும் சிறுமிகளைச் சரியாப் படிக்கவில்லை என்பதற்காகப் பெற்றோரை அழைத்து வரும்படி ஆசிரியர்கள் சொல்லி இருக்க அந்தப் பெண்கள் கிணற்றில் விழுந்து தற்கொலை செய்து கொண்டனர். இன்னிக்குப் பார்த்தா +2 படிக்கும் ஓர் மாணவன் ஆசிரியர் திட்டியதால் தற்கொலை செய்து கொண்டானாம்.

நான் படிக்கிறச்சே எல்லாம் அப்பா பள்ளிக்கே வந்து ஆசிரியர்களிடம் வீட்டிலே இவ படிக்கிறதே இல்லை. விகடன், கல்கி, குமுதம் தான் படிக்கிறாள். நல்லா அடிச்சுச் சொல்லுங்க! என்று வந்து சொல்லி விட்டுப் போவார்.  இத்தனைக்கும் பள்ளியிலேயே பள்ளி நேரம் முடிந்த பின்னர் ஒவ்வொரு நாள் ஒவ்வொரு ஆசிரியர் சிறப்பு வகுப்பு வைச்சிருப்பாங்க. அன்றன்றைய பாடங்களை அந்தச் சிறப்பு வகுப்பிலேயே தேர்வு வைச்சு எழுதச் சொல்லியும் பயிற்சி கொடுத்திருப்பாங்க. வீட்டுப் பாடங்களையும் சிறப்பு வகுப்பிலேயே முடிப்போம். தினம் தினம் காலை, மாலை இரு நேரமும் சிறப்பு வகுப்புக்கள் உண்டு. இப்படிப் படிச்சப்புறமும் வீட்டிலே வந்து படிக்கலைனு ஆசிரியப் பெருமக்களும், பெற்றோரும் எங்களைக் கண்டிச்சாங்க. அடிகளும் விழுந்தன. ஆனால் நமக்கெல்லாம் எருமைத் தோலாச்சே! அதை எல்லாம் கண்டிக்கலை.

எல்லாத்தையும் துடைச்சுப் போட்டுட்டுப் போயிடுவோம். இப்போதைய ஆசிரியர்கள் போலவா அப்போதைய ஆசிரியர்கள்? இப்போதைய ஆசிரியர்கள் பாவப்பட்ட ஜென்மங்கள்! வருமானம் என்னமோ முன்னை விட இப்போது பரவாயில்லை தான்! ஆனால் ஒரு பையனையோ, பெண்ணையோ படிக்கலை என்று கண்டிச்சுட்டு அந்த ஆசிரியர் அப்புறமா அந்தப் பள்ளியிலே வேலை செய்ய முடியுமா? கஷ்டம்! அப்படியும் மீறிச் சொல்லிட்டா அந்த மாணவன் அல்லது மாணவி தற்கொலைக்கு முயன்றாலோ அல்லது தற்கொலை செய்து கொண்டாலோ அந்தக் குறிப்பிட்ட ஆசிரியர் நேரே சிறைக்குத் தான் போகணும். சம்பந்தப் பட்ட மாணவன் படிச்சால் என்ன, படிக்காட்டி என்னனு கண்டுக்காமப் போனால் தான் ஆசிரியர்கள் பிழைச்சாங்க. இல்லைனா அவங்க பாடு சிரமம் தான்!

ஏற்கெனவே கல்வியின் தரம் தாழ்ந்து கிடக்கிறது. எட்டாம் வகுப்பு வரை எல்லோரும் பாஸ்னு வேறே போட்டுடணும். ஒன்பதாம் வகுப்பிலே இருந்தாவது படிம்மா கண்ணே, முத்தேனு கொஞ்சிக் கெஞ்சிப் படிக்கச் சொன்னாலும் படிக்காதவங்களை என்ன செய்ய முடியும்? அவங்க தேர்வில் தேர்ச்சி பெறவில்லை என்றாலும் அதுக்கும் ஆசிரியர்கள் தான் காரணம்! சரியாச் சொல்லிக் கொடுக்கலை என்பாங்க. சரியாச் சொல்லிக் கொடுத்து மாணாக்கர்கள் சரியா அதைத் தேர்வில் எழுதறாங்களானு ஆசிரியர் கவனிச்சு அதைத் திருத்திட்டால் பொல்லாத ஆசிரியராகி விடுகிறார். நல்லவேளையா இந்தக் காலத்தில் பிறக்கலை.

ஆசிரியரை உண்மையாக குருவாக மதிச்சு வந்த காலத்திலேயே என்னோட படிப்பெல்லாம் முடிஞ்சு போச்சோ, பிழைச்சேன்! இப்போதைய ஆசிரியர்கள் சாபம் வாங்கிக் கொண்டு ஆசிரியத் தொழிலுக்கு வந்தவர்கள். பாவம் ஆசிரியர்கள்! 

Tuesday, November 21, 2017

அப்போவும், இப்போவும், எப்போவும்! :)

எல்லைப் பிரச்னை நீடிக்கிறது!!!!!!!!
Photo

படத்துக்கு நன்றி கூகிளார் வாயிலாக அஷ்வின் ஜி!:)

இந்திய பாக், எல்லைப் பிரச்னைகளோ என்று அல்லது, இந்திய சீன எல்லைப் பிரச்னைகள் என்றோ, வந்து பார்க்கும் என் அன்பான வலை உலக நண்பர்களே, இது அது இல்லை, அது இல்லை, அது இல்லவே இல்லை! பின்னே என்னதான் நடந்தது? கேளுங்கள் சொல்கிறேன். எங்க வீட்டில் வண்டிகள் இருந்தன என்று சொல்லி இருக்கேன் இல்லையா? அதிலே முதலில் ஸ்கூட்டர் மட்டுமே தான் இருந்தது. அதுவும் பைக் வாங்காமல் ஸ்கூட்டர் வாங்கினதே மாமியார், மாமனார் உட்கார வசதிக்காகவே. அவங்க போனாங்களாங்கறது இங்கே பிரச்னை இல்லை. அந்த ஸ்கூட்டரில் நான் உட்கார்ந்து போகும்போது நடந்தது தான் இங்கே பேச்சு! அது என்னமோ சொல்லி வச்சாப்பலே, நான் உட்கார்ந்து போகப் போறேன்னு தெரிஞ்சால் அது ஸ்டார்ட் ஆகவே ஆகாது! முன்னாலேயே என் ம.பா. சொல்லி வச்சிருப்பாரோ என்னமோ? இத்தனைக்கும் அதிலிருந்து ஒரு 2 முறையாவது விழுந்திருப்போம். ஒரு முறை பையன் கூட்டிப் போய் ஒரு ஆட்டோவில் என்னோட காலை மட்டும் தனியாகப் பிரயாணம் செய்ய ஏற்பாடு செய்து முடியாமல் தப்பித்து வந்தேன். அதிலும் பின்னால் ஸ்டெப்னி வைக்கிறதுனு ஒண்ணு இருக்கும், ஸ்கூட்டர்களிலே, அந்த ஸ்டெப்னியை எடுத்துட்டால் உயிரைக் கையிலே தான் பிடிச்சுக்குவேன். அப்புறம் கொஞ்சம் சமாளிச்சுக்குவேன். ஆனால் சீட் தனித்தனியாக இருக்கும் என்பதால் என் சீட்டில் நீ உட்கார்ந்தாய் என்றோ, எனக்கு இடமே இல்லை, நான் எங்கே உட்காருவேன் என்பதோ கிடையாது.

அதுக்குப் பின்னர், பையன் காலிபர் வாங்கினாலும் என்னோட ம.பா.வுக்கு அது என்னமோ பிடிக்கவே பிடிக்காது. அவர் ஏற்கெனவே அவசரத்துக்கு என டிவிஎஸ் வாங்கி வச்சிருந்தார். பையனை அதை வச்சுத் திருப்தி பண்ண நினைச்சாலும் அவன் அதுக்கெல்லாம் அசராமல் காலிபர் வாங்கிட்டு 6 மாசமே ஓட்டி விட்டு, அதை இங்கே அனுப்பிச்சுட்டான். ஆனாலும் அவர் அதை எடுத்துட்டு ஆஃபீஸ் எல்லாம் போக மாட்டார்ங்கிறப்போ என்னை எங்கே அழைச்சுட்டுப் போகப் போறார் அதிலே எல்லாம். ஆஃபீஸுக்கே டிவிஎஸ்ஸில் போக ஆரம்பிச்சுட்டார். கொஞ்ச நாளிலே மற்ற இரண்டு வண்டிகளையும் விற்கிறாப்போல ஆச்சு! அப்புறமா மடிப்பாக்கம் போனால் கூட டிவிஎஸ்ஸிலேயே தான் போக ஆரம்பிச்சோம்! இந்த வண்டி இருக்கே ரொம்பவே திரிசமன் பிடிச்சது. அவர் ஆஃபீஸ் போக ஸ்டார்ட் பண்ணும்போதெல்லாம் ஒரே கிக்கில் கிளம்பிவிடும். அதே வண்டி நான் எங்கேயாவது போக ஏறி உட்கார நினைச்சுக் கிளம்பும்போது, "கிக்" வந்தாப்போலே ஆடிக் கொண்டு கிளம்பவே கிளம்பாது. ஒரு வழியா அரை மணி முன்னாலேயே வண்டியை ஸ்டார்ட்டும் பண்ணி, அதை அணைக்காமல் அவசரம், அவசரமா என்னைக் கிளம்பி வரச் சொல்லுவார். நானும் ரொம்பவே அப்பாவியாய்ப் போய் வண்டியில் ஏறி உட்காருவேனோ இல்லையோ, வண்டி நின்னுடும். "ஹிஹிஹி, என்னைப் போல அதுவும் பயப்படுது உன்னைக் கண்டால்" அப்படினு கமெண்ட் வரும்.

எல்லாம் நம்ம "ஹெட்லெட்டர்" அப்படினு சகிச்சுட்டுக் கீழே இறங்குவேன். மறுபடி வண்டியைக் கிளப்பி, மறுபடி ஏறி உட்கார்ந்து, வண்டி கிளம்ப மறுத்து அடம் பிடிக்க, மறுபடி முயன்று, "நான் கொஞ்ச தூரம் நடந்து முன்னாலே போறேன்! நீங்க வாங்க ஸ்டார்ட் பண்ணிட்டு" அப்படினு சொல்லி நான் பக்கத்து வீடு வரைகூடப் போக வேண்டாம். வண்டி ஸ்டார்ட், ம்யூசிக்! அப்புறம் ஒரு வழியா அதுக்குத் தெரியாமல் ஏறி உட்கார்ந்தால், இப்போ வேறே பிரச்னை, கையை எங்கே வைக்கிறது? இடது பக்கம் பிடியில் வைக்கலாம்னால், அங்கே பிடி துளியூண்டு எட்டிப் பார்க்கும். கிட்டத் தட்ட அதன் மேலே தான் நான் உட்கார்ந்து வரணும். இரண்டு சீட்டுக்கும் நடுவில் பிடி கிடையாது! சரி, சைடில் பிடிக்கலாம், அப்படினு கையை சைடில் வைப்பேன்! "படக்!" டிக்கி திறந்து கொள்ளும்! ஏதோ மோட்டார் ரேஸுக்குப் போற ரேஞ்சில் ஓட்டிட்டு இருக்கும் அவரைக் கூப்பிட்டு, உலுக்கி, டிக்கியை மூடச் சொன்னால், அவர் கையை எடுத்துட்ட கோபத்தில் வண்டி மறுபடி "மூட் அவுட்" ஆகி நின்னுடும். நிக்கிற இடம் எதுனு எல்லாம் பார்க்க முடியாது. நட்ட நடு ரோடிலே கூட நிற்கும். மறுபடி வண்டியைக் கிளப்பி ரிப்பீட்ட்டேஏஏஏய்ய்ய்ய்ய்! மறுபடி ஏறி உட்கார்ந்தால், மீண்டும் "படக்"! டிக்கி மறுபடி திறக்கும். அவர் கிட்டே மறுபடி சொல்லி டிக்கியை ஒருவழியாப் பூட்டச் சொல்லிட்டு மறுபடி ஏறி உட்காருவோம். இப்போ மறுபடி ஸ்டார்ட், ம்யூசிக்!!!!! இப்போ அவர் கிட்டே இருந்து வரும்!

"கொஞ்சம் தள்ளித் தான் உட்காரேன், பின்னாடி, எனக்கு இடமே இல்லை!"

"இன்னும் எங்கே உட்காருகிறது? ஏற்கெனவே, நான் தொங்கிட்டு வரேன்! இனிமேல் தள்ளி உட்கார்ந்தால் கீழே தான் விழணும்!"

'அம்மா, தாயே, நான் வண்டி ஓட்டணுமா, வேண்டாமா? வண்டி ஓட்ட இடம் இருந்தாத் தானே ஓட்ட முடியும்?"

"நல்லா ஓட்டுங்க வண்டியை! நான் வேணாக் கீழே இறங்கிட்டு வண்டி பின்னாடியே ஓடி வந்துடறேன்! இந்த வண்டியிலே போறதுக்கு அது எவ்வளவோ தேவலை!"

"வேணாம்மா, வேணாம், நீயே உட்காரு, நான் நின்னுட்டே வண்டி ஓட்டிக்கிறேன்!"

"வண்டியை நிறுத்துங்க, நான் ஆட்டோவிலே வந்துக்கறேன்!"

"சரியாப் போச்சு, இங்கே இருக்கிற அண்ணா நகருக்கு ஆட்டோவோட விலையையே கேட்கிறாங்க ஆட்டோக்காரங்க, பேசாமல் வாயை மூடிட்டு உட்காரு!"

ட்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்................க்க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்............உர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்........ இதெல்லாம் வண்டி ஓடும், ஓடின சப்தம் இல்லை, நாங்க ரெண்டு பேரும் கோபத்திலே ஒருத்தருக்கொருத்தர் முறைச்சுட்டு வந்த சப்தம் அது. அடுத்த முறை எங்கேயாவது போகும்போது இதே விஷயம் ரிப்பீஈஈஈஈஈஈட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்டேடேடேடேடேடேடேய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்!!!!!!!!!!!!!!



ஹாஹாஹா, மேலே உள்ளவை 2007 ஆம் ஆண்டில் எழுதினது! அதுக்கப்புறமா இரண்டு முறை மீள் பதிவும் போட்டாச்சு! இப்போ நாங்க அதிகம் வண்டியிலே போகிறதில்லை என்றாலும் இப்போக் கொஞ்ச நாட்களாக, கொஞ்ச நாளா என்ன கொஞ்ச நாள்! இப்போ இரண்டு, மூன்று நாட்களாக நெபுலைசர் வைச்சுக்க வேண்டி வண்டியில் போக வேண்டி இருக்கு. என்ன தான் ஒரு வேளை ஆட்டோவில் போனாலும், மறுவேளை வண்டியில் தான் போக வேண்டி இருக்கு! ஆனால் பாருங்க, அதிசயத்திலும் அதிசயமா நம்ம ரங்க்ஸ் இப்போ இடமே இல்லைனு சொல்றதில்லை. ஒல்லியாயிட்டேனோ? தெரியலை என்னனு! அதிகம் வம்பு வைச்சுக்காமல் ரெண்டு பேரும் ஜாக்கிரதையா வண்டியிலே போயிட்டு வந்துட்டு இருக்கோம். கண்ணு படப் போகுதய்யா சின்னக் கவுண்டரே! சே! அது சினிமாப் பாட்டு இல்லையோ! கண்ணுபடப் போகுதம்மா உங்க ரெண்டு பேருக்கும்!